Loading...

Stel met Down is getrouwd: ‘Wij zijn voor elkaar gemaakt’

Lize en Ruben hebben allebei Downsyndroom, maar dat belette beiden niet om elkaar voor de wet eeuwige trouw te beloven. Het koppel deed dat op het Scheveningse strand in aanwezigheid van ruim 300 gasten. Het is één van de eerste Down-huwelijken in ons land.

Het was een romantische bruiloft, glundert Lize Weerdenburg (30) aan de telefoon vanuit het Griekse eiland Thassos. Daar geniet ze met kersverse echtgenoot Ruben Herschberg (31) van hun huwelijksreis.

De indrukken zijn vers: in strandtent Soomers te Scheveningen gaven de twee elkaar vorige week vrijdag 22 juni het ‘ja-woord’. Zij in een witte trouwjurk met lichtroze jasje, hij in jacquet gestoken.

De belangstelling was enorm. ,,Er waren wel driehonderd gasten,” doet Lize verslag. Na het aansnijden van de bruidstaart en een knallend feest, bracht het koppel de huwelijksnacht door in het Kürhaus. Wat ze het mooiste aan haar trouwdag vond? ,,Dat mijn ouders een traantje moesten wegpinken.”

Ik vind het belangrijk om te weten dat we voor altijd man en vrouw zijn

Het huwelijk is het voorlopige hoogtepunt van hun zesjarige samenzijn. ,,Hoe we elkaar leerden kennen, is een leuk verhaal,” lacht Lize. ,,Mijn ex-Toby had een bijzonder aardige vriend, die ik al een tijdje kende en daarmee ben ik gaan daten,” vertelt Lize. Die vriend is uiteraard Ruben. Drie jaar later verloven ze zich, afgelopen week beloofden ze elkaar eeuwige trouw. Het aanzoek  herinnert ze zich goed. ,,Bij mijn ouders in Utrecht ging Ruben op de knieën.”

Hoewel ze al twee jaar samenwonen in Voorburg, is de beslissing om te trouwen niet lichtvaardig genomen. ,,We hebben het er lang over gehad,” vertelt Lize. Waarom ze een huwelijk zo belangrijk vindt? ,,Ik vind het belangrijk om te weten dat we voor altijd man en vrouw zijn. Dan is er geen terugweg en kunnen we nooit vreemdgaan.” Niet dat Ruben dat zou overwegen, haast ze te zeggen. ,,Daar is hij veel te lief voor.”

Gevraagd naar wat hem zo leuk maakt, hoeft ze niet na te denken. ,,Ruben is de hele dag vrolijk en hij zorgt voor mij. Hij doet vaak de was en de boodschappen, waardoor ik altijd mijn eigen ding kan doen.”

Druk

Lize leidt een druk leven. Net als echtgenoot Ruben werkt ze in de catering, maar daarnaast is ze nationaal ambassadeur voor de Special Olympics, de sportorganisatie voor mensen met een verstandelijke beperking. Eerder won ze op de Special Olympics in Rome (2006) en Idaho (2009) gouden medailles met hardlopen en schaatsen.

Inmiddels zit ze in de Europese atletencommissie en is ze ambassadeur voor de Special Olympics wereldwijd. In die functie stond ze in 2015 naast Michelle Obama op het podium in een sportstadion in Los Angeles waar ze 64.000 mensen in het Engels toesprak.

,,Het reizen vind ik bijzonder leuk,” zegt ze zelf. Echtgenoot Ruben vindt dat minder plezierig. ,,Hij is moeilijk alleen en wil het liefst altijd bij me in de buurt zijn, maar dat wil ik ook,” somt ze toch een klein negatief puntje op.

Gewone leven

Voorlopig kan Ruben echter volop bij zijn bruid zijn. Het stel viert nog tot volgende week vakantie in Griekenland. Daarna begint het gewone leven weer. Lize begint na drie jaar bij cateraar Sodexo dan een nieuwe job bij de TU Delft, eveneens in de catering.

In de Griekse zon genieten ze nu na van hun trouwen: op de Facebook-pagina van de Special Olympics staan ruim 500 felicitaties. Heel anders voelt de bruid zich trouwens niet. ,,Getrouwd zijn voelt hetzelfde, maar ook fijn. We zijn voor elkaar gemaakt.”

Down-huwelijk zeldzaam

Mensen met het syndroom van Down trouwen zelden voor de wet, bij de Stichting Downsyndroom is slechts één eerder huwelijk in Nederland bekend. Dat dateert echter van een decennium terug. ,,Wel komen trouwceremonies soms voor, maar dan zonder ambtenaar van de burgerlijke stand,” vertelt directeur Regina Lamberts. Voor een deel van de circa 13.000 Nederlanders met het syndroom is trouwen minder belangrijk. ,,Zij hechten meer aan gezelschap en vriendschap, velen overzien de implicaties van een huwelijk ook niet.”

Voor bruid Lize Weerdenburg is dat anders. ,,Ik ken het bruidspaar wat beter en voor haar is trouwen het toppunt van integratie.” Haar vader Jan bevestigt dat. ,,Ik wil meedoen in de maatschappij, zegt mijn dochter altijd. Ze wil een zelfstandig leven: huisje, boompje, beestje. Daar hoort trouwen bij.” Hij glimlacht als hij hoort dat Lize lang heeft nagedacht over trouwen. ,,Nou, dat wilde ze al héél snel.”

Trouwen is ook mogelijk nu Lize en ook Ruben zich zo goed ontwikkeld hebben. Ze wonen vrijwel zelfstandig en krijgen slechts minimale ondersteuning, in praktijk vijf minuten per dag. Ruben spreekt Duits en Engels. ,,En Lize is één van de weinigen met Down die goed kan overzien dat ze het syndroom heeft en er ook goed over kan praten,” vertelt haar vader. ,,Natuurlijk zit haar IQ anders in elkaar, maar ze begrijpt alles bijzonder goed.”

Bron: AD 27-06-2018

2018-07-01T18:03:36+00:00